Templeuve , 1994

Raoul De Keyser wordt vaak gezien als een stille kracht in de Belgische schilderkunst van de afgelopen vijftig jaar. Zijn werk is eigenwijs en tastbaar, ontstaan zonder vast plan maar met veel gevoel voor experiment. In het begin speelde hij met de basis van het schilderen: kleur, verf en doek. Later werd zijn stijl losser en doken er nieuwe vormen en motieven op. De Keyser hield ervan om te balanceren tussen het herkenbare en het abstracte. Voor hem was schilderen een soort ontdekkingsreis – een speels onderzoek naar wat verf allemaal kan doen. Hij maakte meestal kleinere schilderijen, vaak een beetje mysterieus, maar altijd met een knipoog: tegelijk licht en ernstig, verleidelijk en dwars.