Lichtwerk , 1960-1961

In de jaren 1950 begint Paul Van Hoeydonck met het maken van bijna volledig witte schilderijen, die doen denken aan collages. Hij werkt met witte verf of zachte pasteltinten, waardoor de verschillen tussen de kleuren pas zichtbaar worden door de manier waarop het licht erop valt. Op die manier komt er geleidelijk een vorm tevoorschijn op het vlak van het schilderij. De kijker moet zich dus verplaatsen om het werk echt goed te kunnen waarnemen, en wordt zo zelf een deelnemer. Dat actieve kijken noemt Van Hoeydonck “participationisme”, een idee dat hij erg belangrijk vindt. Willy Van den Bussche beschrijft in zijn monografie over Van Hoeydonck deze bijna helemaal witte schilderijen als “een vergeestelijkt realisme van ‘lichtruimtes’”.