Graphie XVI , 1957

De zwart-wit-‘graphie’ kan beschouwd worden als Peires ‘handelsmerk’. Met deze kunstvorm zocht de kunstenaar naar de kern van zijn verticale beeldtaal, in zekere mate aansluitend bij de optical art. Deze benadering komt ook terug in zijn indrukwekkende Environnement-installaties: spiegelruimtes waarin licht, vorm en oneindigheid samenvloeien. Van deze installaties zijn er drie gemaakt, waarvan de eerste uit 1967 in het Peiremuzee te zien is in de tuinkamer. Een graphie is geen schilderij en ook geen gravure, maar een tussenvorm. Op een witte drager, formica of op plexiglas bracht Peire een zwarte verfmassa aan. Vervolgens bewerkte hij de zwarte schildering met de werktuigen van een graveur waardoor het wit van de drager zichtbaar wordt. Zo ontstaat een lineaire compositie waarin schilderkunst en grafiek samenkomen. De naam graphie verwijst precies naar die combinatie: een spel tussen tekenen, schilderen en krassen. Met deze techniek zocht Peire naar een nieuwe manier om zijn abstract verticalisme tot in de kern te vatten.