Zonder titel , 1972-1973

Het werk van Dan Van Severen valt op door zijn consequente stijl. Zijn hele carrière blijft hij trouw aan dezelfde uitgangspunten: een zoektocht naar harmonie en evenwicht in een wereld die dat volgens hem verloren heeft. Zijn abstracte schilderijen, tekeningen en andere werken worden steeds soberder. Niet alleen de vormen – zoals het kruis, vierkant, ruit en cirkel – worden tot hun essentie herleid, ook het materiaalgebruik wordt steeds eenvoudiger. In 1969 stopt Van Severen met olieverf, omdat die voor hem te zwaar en te materieel aanvoelt. Hij schakelt over op lichtere materialen zoals caseïnetempera en Oost-Indische inkt, waarmee hij subtieler en spiritueler kan werken. Ook zijn kleurenpalet blijft sober: zachte, monochrome tinten overheersen, felle kleuren vermijdt hij bewust. Zonder titel uit 1972-1973 zijn twee werken die een duo vormen uit hetzelfde jaar. Beide schilderijen zijn gemaakt met caseïnetempera – een verfsoort die, anders dan olieverf, in dunne lagen wordt aangebracht. Dat geeft de werken een lichte, haast immateriële uitstraling. In het ene werk herleidt Van Severen zijn beeldtaal tot het absolute minimum. Centraal staat een ruitvorm die is opgebouwd vanuit een kruis – een motief dat vaak terugkeert in zijn oeuvre. Alleen de omtrek van de ruit en de lijnen van het kruis tekenen zich af tegen de donkergrijze achtergrond, wat het werk een stille, bijna meditatieve kracht geeft. De andere versie van Zonder titel is nog soberder dan zijn tegenhanger. Alleen de kruislijnen en de diagonalen van het doek lichten iets op tegen de donkergrijze achtergrond. Zo blijft enkel de essentie over: vorm, lijn en stilte.