Gymnopédie , 1981

Luc Peire hield van klassieke muziek en bewonderde heel specifiek de ongecompliceerdheid en de eenvoudige herhalingstechniek van Erik Saties composities. Die muzikale interesse had een duidelijke invloed op zijn werk. Zo behoort Gymnopédie tot zijn muzikaal opgebouwde doeken waarin de kleur geel, symbool van het licht, domineert. Dit doek levert ook het bewijs dat Peires schilderkunst zich in de tijd afspeelt, als ‘muziek voor de ogen’. Jaak Fontier over dit monumentale doek (Marc Peire en Els Soetaert, Catalogue Raisonnée, Tielt, 2005): “Het oppervlak is opgedeeld in vijf smalle stroken, acht brede banen en twee grote vlakken. Het rechthoekige doek wordt geritmeerd door een afwisseling van ‘smaller’ en ‘breder’, van ‘voller’ en ‘leger', van 'bescheiden' en 'uitgesproken aanwezigheid'. De vijftien elementen faseren het vlak tot een visuele melodie: een vocale melodie in geel die links begint in mineur, in kleurtoon aanzwelt tot een crescendo in het midden, om dan rechts terug te keren naar mineur en zo weg te deemsteren in een fijn grijs – onderbroken door een kort motief dat herinnert aan het centrale thema. Het licht straalt, groeit, verovert het midden, triomfeert, verzacht, flakkert nog eenmaal fel op en dooft dan uit aan de rand. Een schilderij gecomponeerd op de ritmische en melodische variaties van het geel. Een ‘dagschilderij’, een ‘lichtschilderij’, een ‘zonschilderij’!”